Extract from the "Modern Greek Grammar" by A. Tsopanakis

MONOTONIC

...156. Ο μελετητής της ελληνικής ιστορίας πρέπει να ξέρη αυτήν την εξέλιξη καθώς και τα σημάδια με τα οποία δηλωνόταν αυτό το φαινόμενο. Σήμερα, η διατήρηση και των τόνων και των πνευμάτων μόνο ως γραφικών και τυπογραφικών συμβόλων, έγινε περιττή και δημιουργούσε και σοβαρά προβλήματα ορθρογραφίας. Γι αυτό αποφασίστηκε η κατάργησή τους και η διατήρηση της οξείας, όχι ώς οξέος τόνου αλλά ως ένδειξης ότι τονίζεται η συλλαβή.

157. Όπως όμως συμβαίνει πολύ συχνά, κάθε κατάργηση καταργεί προβλήματα, που οπωσδήποτε είναι γνωστά, δημιουργεί όμως άλλα που είναι αδύνατο να προβλεφθούν όλα, όσο κι αν προσπαθήσει να τα προβλέψει κανείς. Έτσι, καί το μονοτονικό σύστημα που εφαρμόζεται και στα σχολεία έχει αφήσει αρκετές αβεβαιότητες, κυρίως στα προκλητικά και στα εγκλιτικά στοιχεία της γλώσσας, όπως είναι π.χ. οι μονοσύλλαβες αντωνυμίες: <ο πατέρας μου είπε να πάμε όλοι μαζί ..>. Για να καταλάβουμε άν το μου αναφέρεται στον πατέρα(ο πατέρας μου, άν είναι δηλαδή γενική κτητική, δηλ. γενική της κτητικής αντωνυμίας , βλ. 458α, 467) ή στο ρήμα είπε : μου είπε ( είναι δηλ. γενική δοτική προσωπική =έμμεσο αντικείμενο, δηλ. γενική της προσωπικής αντωνυμίας , 458α ) πρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω, διατηρώντας ενδόμυχα μιάν εκκρεμότητα, και να ξαναγυρίσουμε νοητικά ύστερα προς τα πίσω, για να καθησυχάσουμε την ψυχική μας αμφιβολία....

POLYTONIC

156. Ὁ μελετητὴς τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας πρέπει νὰ ξέρη αὐτὴν τὴν ἐξέλιξη καθὼς καὶ τὰ σημάδια μὲ τὰ ὁποῖα δηλωνόταν αὐτὸ τὸ φαινόμενο. Σήμερα, διατήρηση καὶ τῶν τόνων καὶ τῶν πνευμάτων μόνο ὡς γραφικῶν καὶ τυπογραφικῶν συμβόλων, ἔγινε περιττὴ καὶ δημιουργοῦσε καὶ σοβαρὰ προβλήματα ὀρθρογραφίας. Γι αὐτὸ ἀποφασίστηκε κατάργησή τους καὶ διατήρηση τῆς ὀξείας, ὄχι ὡς ὀξέος τόνου ἀλλὰ ὡς ἔνδειξης ὅτι τονίζεται συλλαβή.

157. Ὅπως ὅμως συμβαίνει πολὺ συχνά, κάθε κατάργηση καταργεῖ προβλήματα, ποὺ ὁπωσδήποτε εἶναι γνωστά, δημιουργεῖ ὅμως ἄλλα ποὺ εἶναι ἀδύνατο νὰ προβλεφθοῦν ὅλα, ὅσο κι ἂν προσπαθήσει νὰ τὰ προβλέψει κανείς. Ἔτσι, καὶ τὸ μονοτονικὸ σύστημα ποὺ ἐφαρμόζεται καὶ στὰ σχολεῖα ἔχει ἀφήσει ἀρκετὲς ἀβεβαιότητες, κυρίως στὰ προκλητικὰ καὶ στὰ ἐγκλιτικὰ στοιχεῖα τῆς γλώσσας, ὅπως εἶναι π.χ. οἱ μονοσύλλαβες ἀντωνυμίες : <ο πατέρας μου είπε να πάμε όλοι μαζὶ ..>. Γιὰ νὰ καταλάβουμε ἂν τό μου ἀναφέρεται στὸν πατέρα(ὁ πατέρας μου, ἂν εἶναι δηλαδὴ γενικὴ κτητική, δηλ. γενικὴ τῆς κτητικῆς ἀντωνυμίας , βλ. 458α, 467) ἢ στὸ ρῆμα εἶπε : μου εἶπε ( εἶναι δηλ. γενικὴ δοτικὴ προσωπικὴ =ἔμμεσο ἀντικείμενο, δηλ. γενικὴ τῆς προσωπικῆς ἀντωνυμίας , 458α ) πρέπει νὰ προχωρήσουμε παρακάτω, διατηρώντας ἐνδόμυχα μιὰν ἐκκρεμότητα, καὶ νὰ ξαναγυρίσουμε νοητικὰ ὕστερα πρὸς τὰ πίσω, γιὰ νὰ καθησυχάσουμε τὴν ψυχική μας ἀμφιβολία...